7 niesamowitych właściwości leczniczych imbiru

Imbir jest jedną z najlepiej poznanych i częściej stosowanych przypraw w kuchni azjatyckiej. Dzięki swym niesamowitym właściwościom i uniwersalnemu zastosowaniu od lat gości także w kuchni europejskiej. Liczne badania naukowe potwierdzają jego właściwości lecznicze, które nie poprzestają na jednokierunkowym działaniu tej rośliny. W wielu z nich wykazano, że działanie imbiru, dzięki szerokiemu spektrum działania jego komponentów aktywnych, jest nie tylko przeciwzapalne ale także przeciwdrobnoustrojowe oraz immunomodulujące [1]. 

Imbir – czym się charakteryzuje?

Imbir pochodzi z rodziny imbirowatych, w których skład wchodzą także kurkuma i kardamon. Wszystkie te przyprawy stanowią źródło przeciwutleniaczy, czemu zawdzięczają swoje właściwości lecznicze. W korzeniu tej rośliny możemy znaleźć aż sto aktywnych komponentów, które w swoim synergistycznym działaniu wzajemnie wspierają proces leczniczy. W korzeniu rośliny obecne są między innymi takie związki jak gingerole czyli jego główne związki aktywne, które różnią się długością łańcuchów węgla. Poza główną grupą gingeroli wyróżnia się między innymi kapsaicynę oraz fitosterole oraz wiele innych związków wspierających działanie wcześniej wymienionych. Duże zaplecze środków aktywnych i ich synergia będą działały na korzyść produktu jakim jest imbir, a w efekcie będą stanowiły o szerokim spektrum jego działania [1].


A co na to nauka?

Co mówią badania?

Spora część badań na temat naturalnych substancji lub produktów (najczęściej ze względu na brak funduszy) jest przebadana na modelach zwierzęcych. Mimo to jednak, możliwe jest określenie  przybliżonego zakresu działania tych produktów i stosowanie ich w celach profilaktycznych bądź wspomagających leczenie.

Jednym z badań, które wykazało pozytywne działanie imbiru jest badanie przeprowadzone na szczurach, u których wywołano zwierzęcy model cukrzycy. W tym przypadku szczurom podawano 500mg/kg masy ciała surowego imbiru przez 7 tygodni. Przed i po badaniu przeanalizowano wyniki badań krwi szczurów i porównano do grupy kontrolnej, której nie poddano interwencji z użyciem imbiru. W wyniku przeprowadzenia badań odkryto, że imbir obniża poziom trójglicerydów, cholesterolu i glukozy na czczo oraz zmniejsza ilość wydalanych z moczem białek  u chorych na cukrzycę szczurów [2].

Imbir wpływa także na inne parametry cukrzycowe, poza glukozą na czczo. Według metaanalizy z 2016 roku, opartej na dziewięciu badaniach klinicznych wynika, że imbir posiada właściwości zmniejszające stan zapalny, polepszające profil lipidowy oraz poprawiające profil glikemiczny. We wspomnianym badaniu wykonano analizę porównawczą z zastosowaniem imbiru i wywnioskowano, że ma on istotny wpływ także na zmniejszenie poziomu hemoglobiny glikowanej [3].

Jedną z ważniejszych substancji czynnych w imbirze jest zingeron. W celu zbadania jego właściwości szczury  poddano przewlekłemu stresowi (1 godzina dziennie przez 21 dni). Po poddaniu stresowi oceniono zachowania lękowe, tranzyt jelita grubego i markery antyoksydacyjne w okrężnicy. W wyniku przewlekłego stresu okres tranzytu jelitowego uległ skróceniu, obniżył się poziom antyoksydantów, a sam stres wywołał zmiany behawioralne. Po podaniu zingeronu zauważono, że poziom dysmutazy ponadtlenkowej i glutationu uległ poprawie, a poziom kortykosteronu obniżył się. Zingeron spowodował także znaczną poprawę w zaburzeniach pasażu jelitowego, co można przypisać niezwykle silnej naturze antyoksydacyjnej. W działaniu imbiru autorzy dopatrują się także działania adaptogennego [4].

Innym bardzo ciekawym badaniem przeprowadzonym na mysim modelu alergii było badanie na temat wpływu imbiru na odpowiedź immunologiczną za pośrednictwem odpowiedzi Th2 w zapaleniu górnych dróg oddechowych. W celu badań przeprowadzono próbę prowokacyjną z użyciem owalbuminy, na którą były uwrażliwione myszy. W grupie badanej przed ekspozycją na alergen podano ekstrakt gingeroli pozyskanych z imbiru. Następnie porównano liczbę specyficznych przeciwciał IgE i liczbę eozynofili. W wyniku badań wywnioskowano, że imbir może tłumić odpowiedzi immunologiczne zależne od ramienia Th2, a zatem może stanowić potencjalne zastosowanie terapeutyczne w astmie alergicznej [5,6,7]. 

Wisienką na torcie będzie ostatnie badanie przeglądowe, które tłumaczy w jaki sposób imbir poprzez wielokierunkowe reakcje oddziaływuje na cały organizm. W badaniu zestawiono ze sobą wiele innych, mniejszych badań i wyciągnięto wnioski na ich podstawie. W efekcie wywnioskowano, że imbir przede wszystkim oddziałuje na polepszenie funkcji trawiennych. Działanie to nie jest jednak jednokierunkowe. Wykazano, że imbir pobudza receptory znajdujące się w jelicie, te zaś wpływają zarówno bezpośrednio jak i pośrednio na system enteroendokrynny i pobudzają wydzielanie cholecystekininy. Enzym ten z kolei wpływa pozytywnie na produkcję żółci, enzymów trzustkowych, chroni błonę śluzową żołądka oraz pływa na polepszenie motoryki przewodu pokarmowego. Dodatkowo wymienionym efektem działania imbiru jest działanie przeciwdyspeptyczne [8].  

Podsumowując

Imbir ma niesamowicie szerokie spektrum działania leczniczego we wczesnych stadiach chorób a także jest bardzo dobrym środkiem zapobiegawczym. Jego stosowanie jest ograniczone przez niewiele czynników, którymi mogą być alergie czy nietolerancje. Ze względu na wysoką reaktywność imbiru i możliwe interakcje z lekami należy skonsultować z lekarzem prowadzącym jego stosowanie w przypadku stałej farmakoterapii.

Będę pisać więcej tego typu artykułów opartych na badaniach, wiec zachęcam do lajkowania fanpage na Facebooku ?

Piśmiennictwo: 

  1. Haniadka R., Saldanha E,  Sunita A et.al.: A review of the gastroprotective effects of ginger (Zingiber officinale Roscoe). Food & Function, 2013 Jun;4(6):845-55. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23612703
  2. Al-Amin ZM, Thomson M, Al-Qattan KK et.al.: Anti-diabetic and hypolipidaemic properties of ginger (Zingiber officinale) in streptozotocin-induced diabetic rats. Br J Nutr. 2006 Oct;96(4):660-6. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17010224
  3. Mazidi M, Gao HK, Rezaie P, Ferns GA.: The effect of ginger supplementation on serum C-reactive protein, lipid profile and glycaemia: a systematic review and meta-analysis. Food Nutr Res. 2016 Nov 1;60:32613. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27806832
  4. Banji D, Banji OJ, Pavani B et.al.: Zingerone regulates intestinal transit, attenuates behavioral and oxidative perturbations in irritable bowel disorder in rats. Phytomedicine. 2014 Mar 15;21(4):423-9. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/24262066
  5. Ahui ML, Champy P, Ramadan A et.al.: Ginger prevents Th2-mediated immune responses in a mouse model of airway inflammation. Int Immunopharmacol. 2008 Dec 10;8(12):1626-32. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/18692598
  6. Khan AM, Shahzad M, Raza Asim MB et.al.: Zingiber officinale ameliorates allergic asthma via suppression of Th2-mediated immune response. Pharm Biol. 2015 Mar;53(3):359-67. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25420680
  7. Shieh YH, Huang HM, Wang CC et.al.: Zerumbone enhances the Th1 response and ameliorates ovalbumin-induced Th2 responses and airway inflammation in mice. International Immunopharmacol. 2015 Feb;24(2):383-391. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/25573403
  8. Valussi M.: Functional foods with digestion-enhancing properties. International Journal of Food Sciences and Nutrition, March 2012; 63(S1): 82–89 https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/22010973

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

10 − 9 =